สำหรับเด็กวัยประมาณหนึ่งขวบ เป็นต้นไป บ้านไหนที่กำลังเผชิญปัญหาลูกกินข้าวน้อย ลองเลือกอาหารแบบที่ลูกสามารถตักหรือหยิบกินเองได้ก็จะดีนะคะ และลองให้เขาตั้งใจนั่งทานดี ๆ ไม่ทานไปเล่นไปหรือดูทีวีไป จะบนเก้าอี้หรือบนเสื่อก็แล้วแต่ แต่ขอแค่ให้เขาได้ต ั้งใจกิน มีใจจดจ่อกับการกิน เพราะบางทีสาเหตุที่ลูกไม่ยอมกิน (ที่นอกเหนือไปจากความไม่หิว และการปวดฟันเพราะฟันจะขึ้นแล้ว) อาจเป็นเพราะลูกติดนิสัยกินข้าวแบบไม่รู้ตัวก็ได้ค่ะ ผู้ใหญ่บ้านเราจะชอบป้อนข้าวลูกแบบเอาของเล่นล่อ เอาทีวีล่อ หรือให้เดินเล่นไปเรื่อยแล้วป้อนไปด้วยเดินรอบหมู่บ้านก็กินข้าวอิ่มพอดี เด็กกินได้เยอะขึ้นจริงค่ะ แต่เด็กจะไม่ค่อยรู้เนื้อรู้ตัวว่ากำลังกินข้าวอยู่ เรียกว่าไม่เคยต้องใส่ใจกินข้าว เพราะยังไงข้าวก็มาประเคนให้ถึงปาก มันดีตรงที่ลูกกินได้เยอะก็จริง แต่มันเสียตรงที่ลูกจะกินข้าวไม่เป็นและที่ร้ายกว่านั้นคือไม่รู้ว่าตัวเอง ต้องกินข้าว อันนี้พูดจริง ๆ นะคะ การกินอาหารเป็นกิจกรรมพื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนต้องรู้ว่าเป็นสิ่งจำเป็น ไม่ว่าจะมีใครบังคับหรือไม่เราก็ต้องทำ นั่นคือสิ่งที่เด็ก ๆ ทุกคนต้องเรียนรู้ เพื่อที่จะเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ที่มีสุขภาวะในเรื่องการกินที่เหมาะสม ถือว่าเป็นวินัยพื้นฐานในชีวิตมนุษย์ลำดับแรก ๆ เลยก็ว่าได้

นอกจากนี้ยังมีเรื่องชนิดอาหาร เด็กในวัยนี้กำลังสนุกกับการได้ใช้มือหยิบจับสิ่งต่าง ๆ เข้าปาก แล้วทำไมเราไม่ฉวยโอกาสนี้ทำให้สิ่งที่เขาหยิบเข้าปากนั้นเป็นอาหารที่เขา ต้องกินเสียล่ะคะ ลองเลือกอาหารที่มีขนาดเหมาะมือให้นิ้วน้อย ๆ ของลูกหยิบจับได้ถนัด อย่างเช่น ผัดมักกะโรนี ข้าวเหนียวปั้นก้อนเล็ก ๆ ปลาทอดเป็นชิ้นเล็ก ๆ แครอทต้ม บร็อคโคลีต้ม บวบต้ม มันเทศนึ่ง เต้าหู้หั่นเต๋าทอด ผลไม้หั่นชิ้นพอดีคำ ฯลฯ แล้วลองให้ลูกหยิบกินเอง หากลูกกินได้เยอะก็ปล่อยเขาลุยเลย แต่หากลูกยังกินไม่เก่งเราก็แอบป้อนเสริมในระหว่างที่เขากำลังสนุกกับการกิน ไปอีกแรง อย่างนี้นอกจากลูกจะได้กินข้าวแล้ว ลูกยังได้เรียนรู้ที่จะใส่ใจกับกิจกรรมการกินของเขาด้วยค่ะ ได้รู้ว่าแครอทรสชาติเป็นอย่างนี้ เนื้อปลานิ่มแบบนี้ ข้าวเหนียวเคียวหนึบแบบนี้ ดีกว่าป้อนตอนลูกเผลอ กินอะไรเข้าไปยังไม่รู้ตัวเลยค่ะ

เอาวิดีโอเด็ก ๆ ที่บ้านนั่งทานข้าวมาฝากด้วย ที่บ้านให้นั่งเก้าอี้ แต่เวลาไปที่อื่นที่ไม่มีเก้าอี้เด็ก เราก็อาจให้นั่งพื้นตามสะดวกค่ะ แต่แค่ให้เขารู้ว่าเราควรกินให้เป็นที่เป็นทาง หากลูกโตหน่อยก็อาจจะใส่ถ้วยเล็ก ๆ อย่างในวิดีโอ แต่ถ้ายังเล็กอยู่อาจจะใส่เป็นถาดใหญ่ ๆ ให้เขาจัดการได้ตามสะดวก ไม่ต้องกลัวว่าจะเลอะเทอะนะคะ เพราะมันเลอะอยู่แล้วค่ะและคุณแม่ก็ไม่ควรจะรู้สึกแย่กับมัน เราควรจะภูมิใจที่ลูกกำลังฝึกกินข้าวให้ได้ด้วยตัวเองค่ะ เวลากินข้าวก็หาผ้ากันเปื้อนใหญ่ ๆ มาผู้สักหน่อย (แต่ลูกเราไม่ชอบผ้ากันเปื้อน ดึงออกตลอด เราเลยให้ใสเสื้อตัวเก่า ๆ ที่มีรอยเลอะอยู่แล้วเป็น "เสื้อกินข้าว" ค่ะ บางบ้านที่เคยเห็น เขาใช้วิธีถอดเสื้อกินข้าวเลยก็แล้วแต่สไตล์ใครค่ะ (แต่เรารู้สึกว่าผู้ใหญ่เราก็ไม่มีใครถอดเสื้อกินข้าว ดังนั้นก็ไม่เห็นเหตุผลที่เด็กจะต้องถอดเสื้อกินข้าวอ่ะค่ะ)

ตอนท้ายของวิดีโอแม่แอน ตัดต่อเอาส่วนที่โรบินคว่ำชามข้าวมาฝากด้วย เผื่อจะเป็นกำลังใจให้คุณแม่ที่ลองแล้วท้อว่าทำไมไม่ได้ดั่งใจ ขนาดบ้านเราที่ลูกยอมนั่งโต๊ะกินข้าวดี ๆ ก็ยังมีคว่ำชาม โยนชามลงพื้น ทิ้งช้อนทิ้งอาหารลงพื้นบ้าง เป็นปกติค่ะ อย่าเพิ่งท้อกันนะคะ สู้ ๆ ค่ะ
 

Comment

Comment:

Tweet

#3 By (171.97.63.169|171.97.63.169) on 2014-07-20 07:57

#2 By (49.230.173.21|49.230.173.21) on 2014-05-30 20:28